spolka.edu.pl



strona główna


spółka z o.o.


spółka akcyjna


spółka jawna


spółka cywilna


różne przydatne


kontakt


polityka prywatności



Pożyczka udzielona przez jednoosobową spółkę jej wspólnikowi i prezesowi.
Zgodnie z art. 15 Kodeksu spółek handlowych, do zawarcia przez spółkę kapitałową umowy, pożyczki, kredytu, poręczenia albo innej tego rodzaju umowy z jej członkiem zarządu, prokurentem, członkiem rady nadzorczej, komisji rewizyjnej, likwidatorem czy właśnie na rzecz którejkolwiek z takich osób, wymagane jest uzyskanie zgody zgromadzenia wspólników albo walnego zgromadzenia, chyba że ustawa stanowi w tej kwestii inaczej. W doktrynie domniemuje się, że celem dla którego ustawodawca stworzył art. 15, było uniemożliwienie zawierania umów prowadzących do niekorzystenego transferu środków ze spółki kapitałowej do osób uczestniczących w organach spółki, a więc zapobieżenie działaniu na szkodę spółki (często działanie z premedytacją). Oczywiście ten swojego rodzaju cel prewencyjny wzmiankowanego przepisu nie znajduje zastosowania w przypadku spółki jednoosobowej. W spółce tej jedyny wspólnik jest jednocześnie członkiem jednoosobowego zarządu, nie można więc stosować w tym przypadku art. 15 k.s.h., gdyż regulacja ta jest w tym przypadku bezprzedmiotowa. Można dodać, ze w sytuacji przedmiotowej będzie miał zastosowanie art. 210 k.s.h., który jest przepisem szczególnym do cytowanego wyżej art. 15 k.s.h. Czynność prawna między jedynym wspólnikiem, będącym jedynym członkiem zarządu, a reprezentowaną przez niego spółką wymaga formy aktu notarialnego. O każdorazowym dokonaniu takiej czynności prawnej notariusz zawiadamia sąd rejestrowy przesyłając wypis aktu notarialnego. Przyjmuje się jednak, że niepoinformowanie sądu rejestrowego przez notariusza nie spowoduje nieważności czynności. Umowa pożyczki między członkiem zarządu i jednocześnie jedynym wspólnikiem jest więc dopuszczalna w świetle przepisów obowiązującego prawa, pod warunkiem, że umowa ta będzie sporządzona w formie aktu notarialnego.

Brak majątku spółki z o.o. a upadłość.
Art. 13 ustawy prawo upadłościowe i naprawcze stanowi, że wniosek o ogłoszenie upadłości zostanie oddalony przez sąd w sytuacji gdy majątek dłużnika co do którego wniesiono o ogłoszenie upadłości nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego. Jeżeli więc spółka z ograniczona odpowiedzialnością nie posiada żadnego majątku, to najprawdopodobniej po złożeniu przez któregokolwiek z uprawnionych wniosku o ogłoszenie jej upadłości, sąd taki wniosek oddali powołując się właśnie na art. 13 wspomnianej ustawy. Można przy tej okazji dodać, że to iż wspólnik spółki albo jej członek zarządu posiada majątek nie ma znaczenia w przedmiotowej kwestii. Wspólnik bezwzględnie jest wolny od odpowiedzialności za długi spółki z o.o. Natomiast przeciwko członkom zarządu można skierować powództwo o zapłatę w przypadku jeżeli zarząd nie skierował na czas (albo w ogóle) wniosku o ogłoszenie upadłości. W takim wypadku zarząd ponosi odpowiedzialność za długi spółki wobec jej wierzycieli. Jest to odpowiedzialność subsydiarna.

Rozwiązanie spółki z o.o.
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zostaje rozwiązania dopiero po przeprowadzeniu likwidacji, gdy zostanie już wykreślona przez sąd z rejestru przedsiębiorców. Do tego czasu spółka wciąż posiada osobowość prawną (co wynika wprost z art. 274 § 3 Kodeksu spółek handlowych, zgodnie z którym w czasie prowadzenia likwidacji spółka zachowuje osobowość prawną). Jedną z najbardziej uciążliwych konsekwencji przedłużającej się likwidacji jest to, że w tym czasie spółka musi być rozliczana z obowiązków podatkowych. Obowiązek ten przestanie istnieć dopiero po wyrejestrowaniu spółki w urzędzie skarbowym, a to z kolei nastąpi dopiero po wykreśleniu jej z rejestru przedsiębiorców. Jak wynika bowiem z art. 290 Kodeksu spółek handlowych, o rozwiązaniu spółki likwidator zawiadamia właściwy urząd skarbowy, przekazując odpis sprawozdania likwidacyjnego. Po wykreśleniu spółki z rejestru przedsiębiorców można ją też wyrejestrować w Urzędzie Statystycznym. Pozostaje jeszcze Zakład Ubezpieczeń Społecznych i należy tu zauważyć, że tak długo będą składane dokumenty rozliczeniowe i opłacane składki ZUS, jak długo spółka w likwidacji będzie zatrudniać osoby objęte ubezpieczeniem. Dopiero w momencie wyrejestrowania ostatniego ubezpieczonego pracownika spółki (na druku ZUS ZWUA) likwidator powinien dokonać wyrejestrowania również całej spółki (na druku ZUS ZWPA), dzięki czemu spółka uniknie dalszych obowiązków w zakresie odprowadzania składek wobec ZUS.

1       2       3       4